Mangadem
20 februari 2025 - Kotu, Gambia
Vier weken zijn omgevlogen! Morgen is het tijd om mangadem te zeggen. Mangadem in Wolof (één van de talen die in Gambia en Senegal gesproken wordt) betekent 'ik ga, tot ziens'. Morgenmiddag ben ik natuurlijk te vinden bij mijn twinsister Haddy en haar familie. Ik houd niet van afscheid nemen en word er al gauw een beetje emotioneel van. Mijn Gambiaanse familie en vrienden hebben een plek diep in mijn hart en ook als ik in Nederland ben zal het contact met hen intensief blijven. Ik vlieg in de nacht van vrijdag op zaterdag terug naar Nederland en het is natuurlijk ook heel fijn om zaterdag weer bij mijn gezin te zijn. Mijn to-do-list is geheel afgevinkt en daardoor heb ik nu alle ruimte voor ontspanning. Gisteravond ben ik naar het strand gegaan omdat ik zo graag een sunset at the beach wilde zien. Het was heerlijk om daar te zijn.
Gisteren keek ik even naar het Nederlandse journaal en het bericht dat de regering flink wil bezuinigen op ontwikkelingshulp en dat er alleen nog ontwikkelingshulp zal worden geboden dat het Nederlands belang dient, schokte mij. Tenhemelschreiend vind ik het dat ons eigen belang voorop gesteld wordt als het om ontwikkelingshulp gaat. Het asielbeleid wordt al flink aangescherpt en nu dus ook het mes in ontwikkelingshulp. We willen zo weinig mogelijk mensen laten delen in de welvaart in ons land en we laten de arme mensen dus ook zoveel mogelijk verrekken (excuses voor mijn woordkeuze, maar dit woord dekt het meest de lading) in hun eigen land. De verharding in onze maatschappij doet mij heel veel verdriet en maakt dat ik me steeds minder thuis voel in Nederland. Gelukkig motiveert het me ook om met open hart en open mind in deze wereld te staan en me in te blijven zetten voor armoedebestrijding.
Opvallend is dat de mensen die hier in armoede leven zo weinig klagen en dat ze zo gastvrij en vriendelijk zijn. Daar kunnen wij veel van leren.
Vier weken vol ontmoetingen en indrukken hebben mij goed gedaan. Ik wil jullie allemaal bedanken voor het lezen van mijn verhalen en voor jullie lieve en bemoedigende reacties.
Hartelijke groeten,
Suzan.







Groetjes,
Suzan.
Wat fijn dat je weer een helpende hand hebt kunnen bieden op wat voor manier dan ook. Blijft ontroerend.
Ik wens jouw voor morgenavond een fijne vlucht naar Nederland.
Bedankt voor het meelezen en meeleven en ook voor al je lieve reacties die me altijd erg bemoedigen.
Liefs,
Suzan.