Het verschil maken

Een tijdje terug deed ik een oproepje omdat we op  zoek waren naar sponsors  voor het schoolgeld van de twee zusjes op de eerste foto. Toen ik een jaar terug in Gambia was, maakte ik kennis met het gezin van deze meisjes. We zagen het huisje waarin ze wonen tijdens één van onze autoritten op het platteland. Het huisje zag er erg armoedig uit en dat beeld bleek ook te kloppen toen we in gesprek kwamen met de vader. Hij en zijn vrouw hebben grote moeite om hun gezin te onderhouden. Ze werken hard, maar hun inkomsten zijn zo laag dat het niet altijd lukt om dagelijks brood op de plank te hebben. Deze ouders zijn zelf nooit naar school geweest, kunnen niet lezen en schrijven en spreken weinig engels. Vorig jaar hebben we  bij hen rijst, olie en eieren achtergelaten, waar ze heel dankbaar voor waren. In de afgelopen maanden hebben we contact gehouden met het gezin. Tijdens de gesprekken die we met hen hadden, kwam ook het onderwerp onderwijs naar voren. Bij ouders die zelf niet naar school zijn geweest, is het altijd even aftasten hoe ze hierin staan. Deze ouders zouden hun kinderen graag naar school laten gaan, omdat ze inzien dat hun kinderen daarmee meer kans hebben op een betere toekomst. Het schoolgeld is voor hen echter een onoverkomenlijke hindernis. Om die reden plaatste ik dus dat oproepje. Het afgelopen weekend hebben zich twee nieuwe sponsors gemeld en dat vind ik zo fantastisch fijn. Wauw, wauw, wauw!! (in Wolof betekent dit: Yes, yes, yes!!) De ouders zijn ontzettend dankbaar en blij en de meisjes hebben er heel veel zin in. Ze moeten nog even wachten en zullen instromen als het 3e trimester begint. Uit mijn koffer heb ik 2 nieuwe rugzakjes gevist en die gevuld met allerlei schoolspulletjes. Bijzonder bemoedigend dat het contact dat vorig jaar is ontstaan door het uitdelen van boodschappen er toe heeft geleid dat deze meisjes binnenkort naar school kunnen gaan. Bedankt nieuwe sponsors, jullie maken echt het verschil in de levens van deze meisjes!

De afgelopen dagen is het hier erg warm. In de middag loopt de temperatuur op naar 37 graden en omdat het al een poos niet geregend heeft (het regenseizoen is van juni t/m oktober) is het erg droog. Vandaag waaide het veel en dus is er veel stof in de lucht. Om die reden zie je momenteel veel mensen met corona mondkapjes lopen. Mij is dat te heet en dus merk ik wel dat ik soms slijm met stof ophoest en dat echt alles dagelijks met een laagje zand bedekt wordt. Geen geklaag hoor, je leert hier namelijk erg goed relativeren. Vanwege de hitte plan ik mijn dagen iets minder vol en probeer ik de dingen die ik wil doen voor de hitte aan af te kunnen vinken.  Ik vind het fijn dat mijn reisverhalen gelezen worden. Het lukt niet altijd om alle reacties persoonlijk te beantwoorden, maar wees verzekerd dat ik elke reactie en elke feedback waardeer!